Zor gelince her?eyi bir ç?rp?da b?rak?veriyoruz: “Evet burada benden durdu?undan daha ho? durdu. Ben de a??rl?k yap?yordu zaten…”

Basit olan ?eyleri zorla?t?rma da üstümüze yoktur heralde. Ayn? ?ekilde zor ?eyleri de yakan top oynar gibi havaya atmakta da üstümüze yok. Nas?l olsa ben hariç ba?ka birisine gidecek bu zorluk. Biraz da o dü?ünsün, o u?ra?s?n de?il mi? Hiç olmad? havadayken bir ku?un bacaklar?na tak?l?r, ba?ka diyarlara ya da Kaf Da??’na gider…

San?r?m ?ükretmesini bilmiyoruz. Ufak ya da büyük ne sorun gelirse gelsin ba??m?za, Avrupa Yakas? dizisindeki Burhan tiplemesi gibi “Neden böyle kötü ?eyler benim gibi iyi insanlar?n ba??na geliyoooo yaaaa!” nidalar? at?yoruz etrafta. Yanl?? hem de çok yanl?? . Belediyeler bile yapt?klar? altyap? çal??malar?nda ne kadar yalan da olsa “çevreye verdi?miz rahats?zl?ktan dolay? özür diliyoruz” yaz?s? as?yorlar kocaman kocaman. Bizler bu nidalar? atarken rahats?z olanlar? bir dü?ün bir de. Sahip oldu?umuz ?eylere haiz olamayan ve bunlara sahip olmak için her?eyi yapabilecek insanlar varken, çevrede böyle “Ver, yans?n”larda bulunmak gerçekten de çok yanl??. Onlara verdi?iniz rahats?zl?ktan dolay? hiç özür diliyor musunuz peki? Tamam mesela diyelim ki bu nidalar? sadece içiniz de dile getiyorsunuz ve kimse duymuyor. Bu da çok yanl??. çünkü kendinize böyle eziyet etmeye de hakk?n?z yok. Tam olarak sahip olamad???m?z kendimize böyle ?eyler yapmaya tabii ki hakk?m?z olamaz. Sonuç da hepimiz faniyiz, geldi?imiz yere geri dönece?iz. O zaman da m? böyle nidalar atacaks?n?z kendinize ve/veya etrafa?

çyi ?eyler ve mutluluklar burnumuz ucunda duruyor; görmesini bilene ve de görmek isteyene. çok uzaklara bakmaya gerek yok….

Mutluluk Aran?yor

Onun için hayat,

?i?esinin kapa??n?n alt?nda yazan

œTekrar deneyin ? yaz?s?ndan ibaretti ¦

çki kelimeyle ya?ad??? bu hayata anlam kazand?racak ?ey,

œBir adet bedava mutluluk kazand?n?z ? yaz?s?yd?.

Ama kampanyalar uzun sürmüyordu ¦

O da ömrünün üstünü kaz?y?p,

œBirbirine benzer üç tane an? bulursam, belki mutlulu?u bulurum ? dedi.

O kadar çok kaz?d? ki kendini,

Ne bulabilecek bir an?s? kald?

Ne de kendisi ¦


O mutlulu?u, içindekini içmeyi unuttu?u ?i?enin kapa??nda arad?,

ççinde hayat denen o içece?in oldu?u ?i?enin kapa??nda ¦


O mutlulu?u, üstünde mutluluk yazan an?lar?n? kaz?yarak arad?,

üstündeki yazan kelimede üç tane u harfini görmese de ¦

Ho? muhabbetlerler…